Business InStyle

Dlaczego tak bardzo podoba mi się Portugalia?
Powodów jest wiele. A najważniejszy z nich to ten: ja tutaj po prostu bardzo dobrze się czuję.

Ludzie i język

Portugalczycy są naturalnie mili. Tacy uśmiechnięci, lekko sentymentalni (posłuchaj muzyki Fado), nie pchają się na 1-wszy plan. Nie myślą o sobie w kategoriach „mistrzów świata” jak niektóre dobrze nam znane narody, które już nie są lub nigdy nie były pępkiem świata.

Jako turysta cudzoziemiec  czuję się w Portugalii naprawdę dobrze. Napotykani na mojej drodze Portugalczycy są  komunikatywni, ale nie narzucający się.  Na pewno szczerze docenią Twój wysiłek gdy zamówisz kawę w ich ojczystym języku.

Na przykład tak:

Bom dia / Dzień dobry (po godz. 12.00 Boa tarde)
Gostaria de um café, por favor / Poprosze jedną filiżankę  kawy
Obrigado(a) / Dziękuję. (wersja żeńska Obrigada)

Portugalski zresztą to przepiękny  język. Ruchomy akcent i charakterystyczne „ł” (jak w wyrazach kanikuły (ros.) oraz Portugal (port.)), „ż” i „sz” sprawia, że melodią podobny jest do języka rosyjskiego.   Istnieją ciekawe różnice między portugalskim portugalskim a portugalskim brazylijskim, ale o nich może w późniejszych wpisach.

Po portugalsku mówi ponad 200 milionów ludzi na świecie. Portugalski jest językiem urzędowym w Brazylii i 5 krajach afrykańskich, dzięki czemu zajmuje 7. miejsce na liście najpopularniejszych języków świata, wyprzedzając francuski.

Bardzo lubię przesiadywać  w klimatycznych knajpach lizbońskiej dzielnicy Bairro Alto , czy nad rzeką Douro w Porto. Przyglądam się wtedy zwykłemu życiu  mieszkańców Portugalii i za każdym razem mam nieodparte wrażenie, że w tych ludziach jest jakiegoś rodzaju siła.  Energia, którą noszą w genach od czasów swojej średniowiecznej potęgi.

Żeby to co mam na myśli przekazać bardziej precyzyjnie.

Jeżeli spytamy  się statystycznego Brytyjczyka, czy  Luksemburczyka, z czym się kojarzy Portugalia i Portugalczycy – prawdopodobnie odpowie: ze słońcem i tanią siłą roboczą.

Ja myślę inaczej.

W Portugalczykach widzę potomków Henryka Żeglarza i Vasco da Gama – ludzi z pasją, ciekawych życia i świata, dla których niebezpieczne, morskie podróże  były prawdziwą namiętnością. To oni stworzyli potęgę morską Portugalii. To oni opływali świat dookoła, projektowali statki i urządzenia do nawigacji. Bardzo wielu Portugalczyków widzę oczami wyobraźni na mostku kapitańskim średniowiecznego statku.

Na wsi i w małych miastach spotkamy ludzi prostych, pomocnych i nadzwyczaj serdecznych. To mogliby być radośni marynarze.

Kraj

Rozpocząłem od ludzi, bo kraj to  ludzie  i atmosfera, którą tworzą.

Portugalia oferuje właściwie wszystko: dobrą pogodę, historię, zabytki, piękne miasta, urocze wsie,   góry i ocean. Kolejność sami sobie wybierzcie.

Ten kraj nie jest „przedeptany” przez turystów uprawiających maraton hotel-plaża-hotel.  Dla mnie to bardzo duża wartość.  Rozreklamowaną w prospektach turystycznych południowo-zachodnią część Portugalii omijam dlatego szerokim łukiem.

Kuchnia

Według statystyk ONZ Portugalczycy znaleźli się na 2. miejscu pod względem spożycia kalorii na 1 mieszkańca, tuż za Argentyną.

Nie wiem, jakie potrawy wzięli pod lupę eksperci ONZ, ale wiem jedno:

Ja  nie zamieniłbym tego co spożywam od tygodnia na najbardziej wyrafinowane potrawy świata.

A jak wygląda moje menu?

Grilowana ryba (peixe grelhado)
Ryż lub ziemniaki (arroz ou batata)
Sałata: pomidory, cebula, vinegrette, olej z oliwy  (salada)
Woda lub wino (água ou vinho)

Dzień w dzień Sardynki, Dorada i inne świeże  ryby wprost z Oceanu Atlantyckiego lub Morza Śródziemnego.

Taki zestaw kosztuje od 5 do 20 Euro, w zależności od miejsca.
5 Euro zapłaciłem w kantynie samoobsługowej w Porto, 20 Euro w restauracji nieopodal  Praca de Commerce w samym centrum Lizbony.

Nie sposób w tym miejscu pominąć ulubionej potrawy Portugalczyków, którą jest Bacalhau. Jest to suszony, solony dorsz przed podaniem moczony w wodzie. Rybę można przyrządzić na różne sposoby (podobno na 365 sposobów), np. à Gomes de Sá, czyli z jajkiem na twardo gotowanymi ziemniakami i czarnymi oliwkami.

Ciąg dalszy nastąpi…

W części 2-giej mojego wpisu ocenię styl ubioru Portugalczyków oraz podzielę się obserwacjami z wizyty w 3 portugalskich outlet’ach (1 w okolicach Porto, 2 na obrzeżach Lizbony).

Czy wiesz, że:

+ Portugalia to jedno z najstarszych państw narodowych w Europie. Kraj ogłosił niepodległość za rządów Alfonsa I Zdobywcy w 1139 roku, a jego granice nie zmieniły się od 1249 roku, kiedy to odzyskano Algarve z rąk Maurów.

+ Zamiłowanie Portugalczyków do Bacalhau, ma swe żródła w XVI w, kiedy ich statki rybackie przemierzały łowiska Nowej Funlandii. Wody te obfitowały w dorsze, które trzeba było zakonserwować na czas podróży powrotnej do Europy.

+ Liczba ludności Portugalii wynosi ok. 10 milionów, a kolejne 3 miliony Portugalczyków mieszkają za granicą.  Przekazy pieniężne od pracujących za granicą emigrantów portugalskich stanowią istotne źródło wpływów w gospodarce odgrywają (1991 — 3,4 mld USD).

+ Portugalia była jednym z 5 europejskich państw, które były oficjalnie neutralne podczas II wojny światowej,

+ Fryderyk Danielski, Polak, który w czasie wojny prowadził w sympatyzującej z Aliantami stolicy Portugalii restaurację – punkt kontaktowy szpiegów, stał się pierwowzorem głównego bohatera filmu Casablanca, którego grał Humphrey Bogart.

Jeden z najbardziej znanych utworów portugalskiej muzyki Fado.
Piosenkarka: Mariza, tytuł: Chuva (pol. Deszcz)

Przepis na Bacalhau à Gomes de Sá ( port. receita de Bacalhau à Gomes de Sá)